Het hinkelpad van rouw
Tussen verliesgericht en herstelgericht leven na het overlijden van een dierbare.
Soms is rouw niet alleen het missen van iemand.
Soms is het ook het missen van erkenning.
Het gevoel dat jouw verdriet niet helemaal past binnen wat ‘normaal’ gevonden wordt.
Dat je omgeving, vaak liefdevol bedoeld, niet goed weet wat ze met jouw rouw aan moet.
En dat jij ondertussen probeert door te leven, terwijl iets essentieels is weggevallen.
Dat spanningsveld vormt het vertrekpunt van het onderzoek van Laura Rulo, Impact & Transition Facilitator.
Waar dit onderzoek begon
Laura’s onderzoek ontstond niet vanuit afstand, maar vanuit ervaring.
Op jonge leeftijd verloor zij haar beste vriendin, die slechts 21 jaar oud werd. Het verlies was groot, rauw en allesomvattend, en tegelijk merkte ze hoe weinig ruimte er was om dit verdriet echt te dragen.
Niet omdat mensen onverschillig waren, maar omdat ze het niet konden plaatsen.
Omdat het verlies van een beste vriendin niet altijd wordt gezien als rouw die ‘mee mag tellen’.
Omdat er geen vast script is voor dit soort verdriet.
Die ervaring, het rouwen zónder erkenning, werd de aanleiding voor haar onderzoek naar wat zij benoemt als unacknowledged grief: rouw die niet (voldoende) wordt gezien, benoemd of erkend.
Rouw vraagt geen oplossing, maar beweging
Een belangrijk inzicht uit Laura’s onderzoek is dat rouw geen rechte weg is.
Je gaat niet van verdriet naar acceptatie en dan is het klaar.
Rouw beweegt.
Zoals een hinkelpad.
Je springt vooruit.
Je staat stil.
Je raakt even uit balans.
En soms ga je ongewild een stap terug.
Dat is geen falen.
Dat is rouw.
Verliesgericht
Er zijn momenten waarop je stilstaat bij wat er niet meer is.
Bij het gemis.
De pijn.
Het verlangen.
De herinnering.
Momenten waarop het verlies voelbaar aanwezig is, soms zonder duidelijke aanleiding.
Een zin uit Laura’s interviews verwoordt dit scherp:
De wereld draait door, terwijl mijn wereld even stilstaat.
Herstelgericht
En er zijn momenten waarop je weer meedoet met het leven.
Waarin je behoefte hebt aan lichtheid, rust, afleiding of nieuwe energie.
Waarin je lacht, plannen maakt of simpelweg even ademhaalt.
Niet omdat het verlies weg is, maar omdat je lichaam en geest ook herstel nodig hebben.
En vooral: het heen en weer
Gezonde rouw betekent niet kiezen tussen verliesgericht of herstelgericht.
Het betekent leren schakelen.
Soms voel je je krachtig en vooruitkijkend.
En ineens kan een geur, een plek of een moment je terugbrengen naar het gemis.
Dat is geen terugval.
Dat is rouw.
De expositie die Laura ontwikkelde maakt deze beweging letterlijk zichtbaar.
Het hinkelpad bestaat uit uitspraken van mensen in rouw. Dit zijn woorden die zij haar toevertrouwden tijdens gesprekken over verlies. In combinatie met het balanceren tussen donker en licht nodigt het pad niet alleen uit tot begrijpen, maar vooral tot ervaren.
Wat er gebeurt als rouw niet erkend wordt?
Uit de interviews in Laura’s onderzoek blijkt hoe zwaar het wordt wanneer rouw geen erkenning krijgt. Mensen gaan aan zichzelf twijfelen:
Mag ik dit zo voelen?
Stel ik me aan?
Moet ik niet “verder zijn” inmiddels?
Die innerlijke strijd kost energie.
En juist daardoor raakt het natuurlijke evenwicht tussen verlies en herstel verstoord.
Wat mensen dan missen, is geen uitleg of advies, maar een plek waar niets hoeft te worden uitgelegd.
De kracht van Laura’s werk
De kracht van dit onderzoek zit niet in antwoorden, maar in ruimte. Ruimte om rouw te laten bestaan zoals zij zich aandient.
Zonder vergelijking.
Zonder tijdslijn.
Zonder oordeel.
Het hinkelpad is geen model dat gevolgd moet worden, maar een uitnodiging om te voelen:
waar sta ik vandaag?
Een verwantschap, geen uitleg
Wat het werk van Laura zo raakt, is dat het uitnodigt tot vertraging en aanwezigheid.
Niet om rouw te analyseren, maar om serieus te nemen.
Diezelfde laag herkennen we ook binnen JM Holiday: in momenten waarin niet het gesprek centraal staat, maar de ervaring. Waar ruimte ontstaat voor wat vaak geen woorden heeft.
Niet als oplossing.
Wel als ruimte en steun.
Tot slot:
Dit blog wil niets afronden. Het wil iets openen.
Wie het hinkelpad loopt, merkt dat elke stap anders voelt en dat is precies hoe rouw werkt.
Als je merkt dat je iets anders nodig hebt, een moment voor jezelf, met rust, aandacht en steun, dan is daar bij JM Holiday ruimte voor.
Zonder doel. Zonder moeten.
